updategidsen

01/01/2002

Ik hou me nog steeds bezig met mijn lieve gidsen, zij het nu dat ik ze beter en beter leer kennen :).
Intussen weet ik dat mijn hoofdgids Worja is en steeds bij hem is mijn andere gids Agnes (de vrolijkste van de twee)

Worja, is een ietwat "strenge" gids vind ik. Hij kijkt altijd heel serieus, waarschijnlijk omdat hij enorm veel werk met me heeft. :-)

Zij heeft halflang donkerblond haar, vanachter in een "halve maan" bijeengehouden. Als ik haar zie, lacht ze steeds naar me. Ik ben ertussen uit dat ik met haar geleefd heb in de zestiende eeuw in Engeland/Sussex..

april/mei 2002

Sinds kort is ook Odin erbij gekomen; hij is volgens mij een hulpgids. Hij helpt me bij mijn "zelfvertrouwen" op te bouwen. Dit is écht nodig.

Hij zal waarschijnlijk niet blijven, maar ben hem O zo dankbaar voor zijn hulp.
Als ik hem "zie" heeft hij iets van een klerk :), mooi wit hemd met een soort van strikje. Ik veronderstel dat hij geleefd heeft zo rond de 17/18 de eeuw.

augustus 2003

Odin is weer weg, en mijn dankbaarheid gaat naar hem toe voor zijn hulp.
Ik weet (nog) niet wie er nu is bijgekomen, maar het is een zeer sterke en vastberaden hulpgids die me 'stuwt'.
Ze, is zeer zeker een vrouwelijke energie, heeft het niet zo op 'flauw' zijn :). Van mijn kant wel te verstaan.

Ik heb nog geen duidelijk beeld van haar, maar haar energie en trillingen zijn zo sterk!! Ze laat me dingen beseffen die ik al veel eerder (volgens mij dan) had moeten beseft hebben.
Maar meer dan waarschijnlijk ben ik eerst door een paar zeer 'zware' obstakels heen gemoeten en ik ben daarin geslaagd, met vallen en opstaan.
Ik voel de kracht die van deze liefdevolle, maar strenge energie uitgaat.
Mensen om me heen merken mijn 'veranderingen' en prijzen ze alleen maar..D at doet goed, want als je zelf nogal aan de 'flauwe' kant bent (zo noemt zij het) laat je gemakkelijk over je heen lopen. Dat is zeker geen pluspunt, integendeel, het is gewoon gemakkelijk, hoef ik niet veel moeite voor te doen.

Mijn ziel was/is daar absoluut niet blij mee, en er moest eens een eind aan komen. Ik voel letterlijk en figuurlijk de kracht ontstaan binnenin me.
Mijn innerlijke timing/ademhaling en 'heilige' ruimte zijn bijna in evenwicht. En daar ben ik zeer dankbaar voor, het geeft een enorme gemoedsrust, een eenheid binnenin me dat ik nog nooit gevoeld heb.
Mijn dankbaarheid is absoluut niet in woorden uit te drukken, maar mijn hart is er in ieder geval te klein voor... te klein om zoveel echte dankbaarheid te bevatten.
Het 'lijkt' alsof ik harder geworden ben, maar is helemaal niet zo... ik kom op voor mijn ziel, voor haar geluk en rust, groei en ruimte.
Liefs, magda