Hoi Magda, heb met veel interessen je site gelezen en wil ook graag een droom met je delen.
Dit is ook een droom die steeds terug kwam, maar heb geprobeerd om hem voor mijzelf uit te leggen en ik denk dat het gelukt is omdat het al weer een tijd terug is dat ik hem droomde, maar dat wil niet zeggen dat ik die droom niet meer kan krijgen.
Het gaat zo: ik zie een wereld bol en sta daar zelf helemaal alleen boven op. langzaam maar zeker komen in de rivieren die ik zie deuken die steeds dieper worden, uit eindelijk worden het ravijnen, terwijl dat gebeurt zak ik steeds dieper in die ravijnen weg, tot ik helemaal verdwenen ben.
E
en dan word ik wakker door een soort schok als of ik alles van de aarde los gelaten heb doordat ik in een afgrond gevallen ben, en mijn hart klopt dan heel erg en ben heel verdrietig en angstig.
Ik heb voor mijzelf uitgelegt dat ik bang ben om eenzaam te zijn terwijl ik dit toch ben, maar ook om door de mensen misbruikt te worden, ik heb ooit eens aan iemand gevraagd of zij wisten hoe het voelt om je eenzaam te voelen tussen 1000 den mensen, niemand kon daar bevestigend op antwoorden, maar dat is wel mijn gevoel, ik heb kinderen 3 schatten hoor, en 2 kleindochters maar kan me aan niemand echt binden.
Ik hoop wel dat mijn droom niet meer terug komt omdat hij mij angstig maakt, ik droom die droom eigenlijk steeds als ik in een relatie gevangen zit, zo voel ik dat, zou ik gelijk kunnen hebben, ik weet het niet misschien weet jij wat die droom eigenlijk wil zeggen.
Je mag mijn droom best publiceren hoor vind ik niet erg. liefs groetjes gerrie en thanks for sharing