vervolg "dit ben ik"...
terug

Héhé...hallo iedereen, even een update hoe het met mij 'gesteld' is sinds de vorige "dit ben ik" update :)

Wat is er veel veranderd, jongens toch. Als er zo een paar jaar verstrijkt (heb vanavond eens in mijn dagboeken aan het lezen geweest) merk je pas hoe een mens veranderd...zowel in de goede als in de minder goede zin van het woord.

Maar ik ben op deze pagina vooral om over mijn gidsen te praten. Worja, Agnes...de "oude garde" zal ik maar zeggen.
Er waren hulpgidsen, engelen etc, die me in de loop van de jaren hielpen en bij me waren. Ze komen, ze gaan...maar niet zonder hun spoor na te laten.
Van sommigen heb ik serieuse lessen moeten leren, tis te zeggen...ze hielpen me serieuse lessen te leren. En ik kan je verzekeren dat er zeer moeilijke bij waren.

O, meer dan waarschijnlijk heb ik er nog een boel te leren, want ik ben nog niet van plan deze planeet te verlaten (al had ik er soms verd... veel zin in, geloof me).

Ik mis mijn gidsen, niet dat ze er niet zijn, maar ik voel ze zo niet meer intens als, pak weg, anderhalf jaar geleden. daar was en is een reden voor, zoals voor alles.
Vanavond, nog geen uur geleden, heb ik in zeer lange tijd nog eens een gesprekje gehad met mijn lieve vrienden.

WAAR ZIJN JULLIE, IK VOEL JE NIET MEER!! Was mijn hulpkreet.
Zoals steeds gebeurt dat in de badkamer :)
Maar vanaf ik ze 'riep' voelde ik ze, weer die warme gloed die vanachter me kwam, die warme 'handen' op mijn schouders. De geruststelling "Magda, we zijn nooit weggeweest...jij was even verloren gelopen".

En of ik verloren gelopen was, en of en hoe!!
Weet je? IK BEN ER TERUG MENSJES.

Ik woon sinds 7 september alleen op een klein appartementje en voel me reuze.
Heb zoveel te doen, dat ik niet weet waar eerst mee te beginnen....neen, niet werken....maar lezen, de site bijwerken, mediteren, praten met mijn gidsen, naar mijn speciale plaatsje gaan diep binnen in me waar een bloem opengaat en een gouden licht uitstraalt...mijn innerlijk zijn. De bron van alle herinneringen, het WETEN.

Lieve Worja en goedlachse Agnes, ook al ben je nooit weggeweest...WELKOM!!

Ik voel me goed, ben rustig en tevree, tel mijn zegeningen en ben o zo dankbaar voor alle overvloed.
Ook voor mijn 'alleen' zijn, ik wist niet dat dat zo'n deugd kon doen.

DANKJEWEL en vergeet vooral mijn onvoorwaardelijke liefde niet die ik voor jullie voel.

Liefs en tot "kijk"
Licht en Liefde, magda

 

Maandag 19 september 2005