Lieve
Anja,
Ik vind het leven moeilijk. Echt waar,
ik vind het ontzettend moeilijk om hier te leven.
Ik weet dat elk leven een doel heeft, maar het is niet zo eenvoudig om dat
te vinden. Soms lijkt het allemaal zo uitzichloos, zo nutteloos. Ik voel me
vaak nutteloos.
Ik kan m’n plaats in deze wereld maar niet terugvinden, Anja. Het lijkt
wel of ik nergens thuishoor.
Er is niemand hier op aarde die me echt begrijpt. Ik voel me hier echt niet
thuis. Soms wou ik dat ik al bij jou was, in het licht, de liefde. Maar nu
zit ik hier, op die donkere, koele aarde.
Waarom ben ik hier? Wat moet ik hier doen? Er is niets dat me nog voldoening
geeft, er lijkt niets meer te zijn dat me nog echt gelukkig maakt.
Ik weet, er is veel verdriet in deze wereld, maar niemand lijkt me nodig te
hebben. Het lijkt, of ik anderen ook niet gelukkig kan maken. Ik voel me echt
alleen op deze wereld, alleen tussen een zee van vreemde mensen, die een andere
taal lijken te spreken.
Dan hoop ik telkens weer op jouw hulp, jouw troost Ik probeer contact met
je te zoeken, maar het lukt me niet. Ik vraag je om een teken, maar ik krijg
er geen…..
Ik mis je, Anja, ook al weet ik niet echt wie je bent. Ik zou je aanwezigheid,
je liefde willen voelen. Waarom kan dat niet? Waarom lijkt het alsof ik echt
helemaal alleen ben? In de wereld, de kosmos, overal…
Waar ben je, Anja, lieve gids? Kan je me helpen om hier te leven? Om hier
gelukkig te zijn en mijn levensdoel te ontdekken?
Stuur me je liefde, asjeblief, ik heb je nodig!!!
Al m’n liefs,
Sarah
